Opa en oma Dohmen




stam



Zoals zovelen in die tijd werkte opa een groot deel van zijn leven als "Brickenbekkker" aan de "Bricken" in Duitsland.
Dat betekende dat de meeste families uit deze contreien in het voorjaar met hun hele hebben en houden vertrokken om in Duitsland bakstenen te gaan maken. Men kwam pas in het najaar terug. Verschillende van onze voorouders zijn dan ook in Duitsland geboren, cq overleden.
Oma was er echter heel trots op dat hun kinderen nooit mee geweest zijn naar de Bricken. Zij bleef met de kinderen thuis en deed de werkzaamheden op hun klein boerderijtje.
Naast brickenbekker schijnt opa in zijn jonge jaren ook nog metselaar en boer te zijn geweest.
Zo bouwde hij zijn eigen boerderij en nog een aanliggende aan de Eindstraat 20 en 22 te Schinveld. Deze panden zijn uiterlijk nog in de oorspronkelijke staat.
Op een bepaald tijdstip kon hij zelfs van zijn boerderij leven en een kieskoel (grindgroeve) in Waubach kopen. Ook kocht hij een vrachtauto aan en grondde een transportbedrijf. Dit moet in de jaren 30 van de vorige eeuw zijn geweest. Zelf stopte hij toen met werken.
Al zijn zonen werkten aanvankelijk bij zijn firma Fr. Dohmen & Zonen, te Schinveld, hetzij in de grindgroeve of als chauffeur of als boer.
De oudste zoon, Antoon, fungeerde als bedrijsleider van de grindgroeve.
Zonen Hein en Sjeng als chauffeurs. Mijn vader, Juup, was gewoon handlanger. Frans was de aankomende boer.
Met zijn ongetrouwde broer Joseph (nonk Juup), die jarenlang wethouder van Schinveld is geweest, verzekeringsagent en mede-oprichter en directeur van de plaatselijke Boerenleenbank en die altijd bij hem heeft ingewoond en zoon Frans, dreef opa de boerderij (als hobby?) .
Opa was geen royale werkgever voor zijn zonen. De meesten verlieten, om in het levensonderhoud van hun gezin te kunnen voorzien, zijn grindgroeve toen ze trouwden. Ome Hein en mijn vader bijvoorbeeld gingen op de Staatsmijn Hendrik werken. Ome Sjeng begon een eigen transportbedrijf en Ome Huub trad bij hem in dienst als chauffeur.
Het was schijnbaar gebruikelijk in die tijd om de oudste zoon, naar de vader (in dit geval de grootvader) te noemen. In onze familie lopen dus heel wat "Fransen" rond, drie stuks als ik me niet vergis. Soms liep dat uit tot komische situaties. Zo zat ik op een gegeven moment met neef Frans op het voortgezet onderwijs in Brunssum. Een probleem voor onze leraren, wie was wie, en wie had - wat - uitgevreten ?
Ondanks dat opa zes zonen had, zijn de zonen van zijn jongens slechts in staat geweest twee zonen voort te brengen. Zijn tak zal dus voorlopig nog niet uitsterven, maar geen enkele zoon van de laatste generatie woont in Schinveld.


Werken in de kieskoeël (grindgroeve)

kieskoel

Deze truck werd door de Duitsers in de oorlog gestolen.
vlnr: nonk Hein, onbekend, nonk Antoon, onbekend, onbekend, nonk Sjeng, zittend met de pikhouweel mijn vader Juup.


kieskoel auto

links Antoon, rechts Juup bij het zeven van grind
Nonk Sjeng als chauffeur van de eerste Chevrolet, gekocht in een legerdump, na de oorlog.


de boerderij

boerderij oma

vlnr. nonk Sjeng, nonk Frens, tante Marie en nonk Juup
Oma rust even uit bij Telly


40 Jaar getrouwd
bruiloft


opa en oma samen
samen


hun laatste rustplaats



email me
mailbus van Sjilvends
home
Begin van Sjilvends