de familie van Frants van Juup




frants van Juup
Ik ben dus de oudste van Juup en Ling. De jonge jaren van mijn leven waren niet denderend. Eerst was er de oorlog, daarna overleed mam en een goed jaar later hertrouwde pap weer. Met zijn tweede vrouw (ik moest er ook mam tegen zeggen) had ik geen goede band. Zij was nu eenmaal niet mijn moeder.
Na de lagere school volgde ik vijf jaren voortgezet onderwijs en ging op 17 jarige leeftijd ondergronds op de Stm. Hendrik werken.
Bij nader inzien vond ik dat ook niks en ging in het leger om mijn dienstplicht te vervullen.
Mijn oudste hobby was radio's bouwen en in het leger werd ik opgeleid tot radarmonteur vliegtuigen. Dat werd de basis van mijn later bestaan.
Toen ik uit het leger kwam kon ik bij DSM Research terecht en via opleidingen oa. bij het LOI en PBNA en intern DSM kwam ik terecht in de Instrumentatietechniek.
DSM schakelde in die tijd over van kolenbedrijf naar een chemische industrie. Wij op Research waren in de gelukkige omstandigheden dat we alles konden en mochten uitvinden. Geld was toen eigenlijk geen probleem, als het maar goed werd. Dat waren mooie tijden, er waren zelfs echte wetenschappers, door DSM aangetrokken, die ons opleidden in de geheimen van de chemie.
Ik heb tot 1998 meegedaan aan de ontwikkelingen en de bouw van alle semi technische opstellingen, van caproplactam en rubber, tot melamine en sterke vezel. De laatse stap naar de chemie was eigenlijk vanzelfsprekend; de verweving van instrumentatie en chemie is niet duidelijk te trekken en de laatste tien jaren van mijn carrière bij DSM was ik een soort pijp rokend medium dat geraadpleegd werd door jonge, binnenstromende carrièrejagers.
Zonder dat ze zelf precies konden aangeven wat ze wilden, wilden ze van mij wel precies weten wat hun hersenspinsel ging kosten en hoe lang het duurde voor het gereed was. Zij waren opgeleid in een wereld met vraag- en antwoordknopjes en konden zich moeilijk inleven in een werkelijkheid die uitging van moeilijk voorspelbare variabelen. De lol aan het werk ging er toen snel af, vooral omdat DSM een beursgenoteerd bedrijf was geworden dat alleen maar oog had/heeft voor zijn aandeelhouders. Eind 1999 (na een ziekteperiode van een jaar) kon ik stoppen als projectleider Research en ik was er niet rouwig bij toen ik mijn legitimatiebewijs kon inleveren.

Natuurlijk had ik ook nog een ander leven! Zoals de meeste "Jonghe vah Sjilvend" werd ik verliefd op een Sjilvends maedje, Lucie van Jacobs, toentertijd werkzaam bij drogisterij Palant aan de Beekstraat. Ik had haar leren kennen op een vastenaondsavond in het Jeugdhuis aan de Kannunnik van Nuysstraat.
In het begin liep het niet allemaal van een leien dakje. Ik heb menige fles gedestilleerd water (kosten een kwartje) bij haar in de drogisterij gekocht om een afspraak te regelen. Waarschijnlijk stamt mijn voorliefde voor gedestilleerd uit die tijd.
Ik ga hier niet alles aan de grote klok hangen maar uiteindelijk zijn we (voor de kerk) getrouwd op 5 mei 1964 en kregen één dochter, Angelique. Dat was een jaar later en we verhuisden toen ook naar Munstergeleen om daar dichter bij mijn werk te wonen.
We hebben 37 jaar in dat dorp gewoond, wel op meerdere plekken en zijn in 2002 naar Stein verhuisd, waar we nu in een dubbel verbouwd huis samen wonen met haar familie. Die bestaat net als bij ons uit een man, Leon en één dochter, Vera.



mijn eerste (pokken) lijden ...




we kenden ons al vroeg




en ik vond haar erg lief




onze bruiloft 5 mei 1964

bruiloft bruiloft

bruiloft


de familie




met zijn drietjes in Munstergeleen




25 jaar bij de DSM baas




40 jaar getrouwd




Vastenavond zit mooder en dochter in het (sjilvends) blood




Angelique



email me
mailbus van Sjilvends
home
Begin van Sjilvends